Co robimy gdy prowadzimy?

Potrafimy jednocześnie jeść i oglądać telewizję, pić herbatę i czytać gazetę, iść i rozmawiać przez telefon, biec i słuchać muzyki. Bez wątpienia nasza uwaga jest podzielna. Ale w jakim stopniu potrafimy skoncentrować się na kilku czynnościach na raz? To sprawa indywidualna, zależna od wielu czynników, między innymi od wieku, płci, chwilowego zmęczenia, częstości powtarzania danej czynności. Słyszałem nawet teorię, że człowiek tak naprawdę jest w stanie skoncentrować się tylko na jednej rzeczy, a pozostałe, w tym samym czasie, robi mechanicznie…

Skoro uwagę nazywamy podzielną, to – jak sama nazwa wskazuje – jest ona podzielona na kilka czynności. Podobnie jak wiele aplikacji współdzieli dostęp do wspólnej mocy obliczeniowej komputera lub telefonu. Albo tak jakby wielu użytkowników korzystało z tego samego łącza internetowego. W pewnym momencie zabraknie mocy obliczeniowej i pewne procesy ucierpią. Programy zaczną się „wieszać”, filmy zaczną „haczyć”. Gdy nasycimy łącze internetowe, to każdy z użytkowników poczuje spadek jakości usługi: np. doświadczy wolno ładujących się stron www lub gorszej jakość wideo. Z naszym mózgiem jest podobnie. Pod obciążeniem pracuje gorzej, gubi pewne informacje, mniej sprawnie przetwarza dane. Jeżeli będziemy robić zbyt wiele w tym samym momencie, to siłą rzeczy pewne czynności wykonywać będziemy tak, jak zbyt wolny komputer wyświetla film w jakości 4K (dla niezorientowanych: 4K to standard rozdzielczości filmowej, o czterokrotnie większej liczbie pikseli niż ogólnie znana rozdzielczość Full HD). Albo tak, jak wygląda film oglądany na Youtubie przy słabym łączu internetowym.

A czy potrafimy jednocześnie prowadzić auto i robić inne rzeczy?

Potrafimy doskonale. Czasem za kierownicą robimy aż za dużo i na to właśnie chciałem zwrócić uwagę. Inspiracją do wpisu była książka dla dzieci o bezpieczeństwie w ruchu drogowym „Jak przechodzić przez ulicę?” Elżbiety Zubrzyckiej. Jedna ze stron, zatytułowana „Kierowca nie uważa bo jego uwaga zajęta jest czymś innym”, prezentuje rysunek wielkiego ruchliwego skrzyżowania. Tuż obok skrzyżowania narysowano plac zabaw, gdzieś spaceruje mama prowadząc wózek z dzieckiem. Nad każdym autem jest napis informujący na czym skupia swoją uwagę kierowca. Kilka zacytuje, sporo dopiszę od siebie.

Ten kierowca jest chory, właśnie kicha i zamknął oczy.

Ten kierowca jest bardzo zmęczony, oczy mu się zamykają za zmęczenia.

Ten rozmawia przez telefon, zmartwił się, bo właśnie dowiedział się, że jego dziecko jest chore.

A tamten ustawia adres docelowy w swojej nawigacji.

Ten głośno słucha muzyki, tak głośno, że całe auto drga od basów.

Ta pani właśnie poprawia makijaż.

Tamta pani przegląda się w lusterku.

A ten kierowca właśnie zapala papierosa.

Kierowca schyla się, aby podnieść monetę, która wpadła między fotele.

Ten kierowca jest bardzo zły i na nic nie zwraca uwagi.

Ten kierowca jest bardzo smutny: ma chorego pieska w samochodzie, płacze i jedzie do weterynarza.

Kierowca śmieje się do rozpuku, bo usłyszał w radiu świetny dowcip.

Ten słucha ulubionej piosenki i aż podskakuje z radości w fotelu.

Ten rozgląda się w poszukiwaniu nazwy ulicy i numeru domu.

Ten odwrócił się do dziecka płaczącego na tylnym siedzeniu.

Ten kłóci się z żoną i patrzy na nią, zamiast na drogę.

Tamta pani czyta sms, odpisze na niego za chwilkę, na prostej drodze.

Ten pan słucha audiobooka, to kryminał jego ulubionego autora, zaraz się dowie kto zabił.

Kierowca zmienia ustawienie fotela, potem ma zamiar wyregulować lusterka.

Kierowca specjalną irchową szmatką wyciera od środka zaparowaną przednią szybę.

Tamten wyciąga z kieszeni jeansów pęk kluczy, który gniecie go w udo gdy siedzi w samochodzie.

U tamtego kierowcy w samochodzie dzieci kłócą się, używając niezbyt przyjemnych określeń.

Ten kieruje jedną ręką, bo w drugiej trzyma kubek z gorącą kawą.

Zapewne nie wyczerpałem jeszcze możliwości odnośnie tego co można robić równocześnie kierując autem. Czy jednak warto ryzykować i poświęcać uwagę na dodatkowe czynności zamiast skupić się na głównym zadaniu?